Hebreeën 9:11-12, 23-28
Avondmaal en Eucharistie: eenmaal geofferd, samen aan tafel
Wat betekent het om echt samen aan één tafel te zitten? Die vraag kleurt de overdenking bij Hebreeën 9 en bij de Heidelbergse Catechismus (zondag 28 en 30). We vieren eerst het avondmaal en horen daarna hoe dit sacrament ons wil verbinden met Christus én met elkaar.
Pieter van den Berg laat zien hoe Hebreeën 9 spreekt over Jezus als de hogepriester die zich eenmaal heeft geofferd. Dat offer is genoeg; Hij pleit nu voor ons in de hemel. Vanuit zondag 30 komen de scherpe woorden over de Rooms-katholieke mis voorbij. Toch wijst hij op de vele oecumenische dialogen sinds het Tweede Vaticaans Concilie. Samen belijden katholieken en protestanten dat de Eucharistie het eenmalige offer niet herhaalt, maar dat Christus’ volbrachte werk in de gemeente werkzaam wordt. Het sacrament is een instrument in de handen van de Geest om ons geloof te versterken.
Over Christus’ aanwezigheid zegt hij: protestanten richten het hart omhoog – Christus is in de hemel en tegelijk gastheer aan de tafel. Katholieken benadrukken zijn werkelijke aanwezigheid in brood en wijn. Hoe dat precies is, blijft ook mysterie. We doen goed om elkaars poging tot verstaan te respecteren, zonder het hart van het evangelie te verliezen.
Het sacrament is een instrument in de handen van de Geest van Christus om ons geloof te versterken.
Twee accenten blijven staan: eenmaal geofferd en echte gemeenschap met Christus. Dat vraagt om nederigheid en liefde. Een praktisch voorbeeld: in een katholieke kerstnachtdienst vroeg hij om een zegen in plaats van mee te communiceren – maximaal meedoen, zonder verschillen te ontkennen. Zo wordt de eenheid gezocht rondom Christus’ genade, met oog voor waarheid én vrede.
Wat helpt jou om aan de tafel de gemeenschap met Christus te proeven: de hoogte, diepte, breedte of lengte van zijn liefde?
Hoe kun je tegelijk eerlijk zijn over verschillen met andere kerken en toch in liefde de eenheid rondom Christus zoeken?
Het offer van Christus is ‘eenmaal en genoeg’. Wat betekent dat voor hoe jij naar rituelen en vormen kijkt?
Welke concrete stappen kunnen wij in Nijkerk zetten om de eenheid met andere christenen zichtbaar te maken, zonder onze overtuigingen te verdoezelen?
Wat helpt jou om aan de tafel de gemeenschap met Christus te proeven: de hoogte, diepte, breedte of lengte van zijn liefde?
Hoe kun je tegelijk eerlijk zijn over verschillen met andere kerken en toch in liefde de eenheid rondom Christus zoeken?
Het offer van Christus is ‘eenmaal en genoeg’. Wat betekent dat voor hoe jij naar rituelen en vormen kijkt?
Welke concrete stappen kunnen wij in Nijkerk zetten om de eenheid met andere christenen zichtbaar te maken, zonder onze overtuigingen te verdoezelen?
Video nog niet beschikbaar
De video van deze kerkdienst wordt momenteel verwerkt en zal binnenkort beschikbaar zijn.
Inhoud gegenereerd met kunstmatige intelligentie
De samenvatting, afbeelding, napraat-vragen en andere tekstuele inhoud op deze pagina zijn grotendeels tot stand gekomen met behulp van kunstmatige intelligentie (AI).