Romeinen 5:12-21; Mattheüs 22:37-40; Heidelbergse Catechismus Zondag 2-3
Overleven in de grootste pandemie ooit
Zonde lijkt op een virus dat zich overal nestelt – en toch is er een Geneesheer. Marien Clement preekt vanuit Romeinen 5:12-21 en Zondag 2-3 van de Heidelbergse Catechismus. Hij begint bij de waardigheid van de mens: goed geschapen naar Gods beeld (Genesis 1-2; Psalm 8). Elk leven is gewild en geliefd.
Daartegenover staat de pijnlijke diagnose: we leven in de grootste pandemie ooit. Zonde tast alles aan; we zijn dader én slachtoffer. De wet van God, samengevat in Mattheüs 22, werkt als een fel licht: hoe helderder het schijnt, hoe meer ‘stof’ zichtbaar wordt. Haten betekent hier: God en naaste op de tweede plaats zetten. Onze ‘neiging’ lijkt op een auto op een helling: zonder handrem rol je naar beneden.
De Catechismus zegt scherp dat we onbekwaam zijn tot zaligmakend goed. Dat is geen ontkenning dat mensen mooie dingen doen; het beeld is dat er glassplinters in een partij appelmoes zitten: niet alles is rot, maar het geheel is niet betrouwbaar. Zo besmet zonde ook het goede. Realistisch, niet cynisch: we blijven beeld van God, maar ons hart heeft genezing nodig.
Waar wij geboren zondaren zijn, is Jezus een geboren Verlosser.
Hoop klinkt krachtiger dan de diagnose. Waar de zonde toeneemt, wordt de genade overvloediger. Jezus is de tweede Adam, onze arts en geboren Verlosser. In Hem doorbreekt God het patroon. Door de Heilige Geest worden we ‘ingeënt’, genezen en geoefend in liefde – vallen en opstaan. De kerk is een oefenplaats om in veiligheid te groeien, elkaar te bemoedigen en scherp te houden. Zo leven en overleven we in deze pandemie: dicht bij Christus, in het licht van Gods genade.
Waar herken jij de ‘neiging van de helling’ in je eigen leven, en wat helpt jou om de handrem aan te trekken?
Hoe werkt de wet van God als spiegel voor jou: wat werd zichtbaar, en hoe neem je dat mee onder de genade van Christus?
Wanneer ervaar je jezelf meer als slachtoffer dan als dader (of omgekeerd), en wat betekent het dat Christus onze ‘arts’ is?
Welke concrete stappen kunnen wij als gemeente zetten om een oefenplaats van liefde te zijn die ons ‘ingeënt’ houdt tegen zelfgerichtheid?
Waar herken jij de ‘neiging van de helling’ in je eigen leven, en wat helpt jou om de handrem aan te trekken?
Hoe werkt de wet van God als spiegel voor jou: wat werd zichtbaar, en hoe neem je dat mee onder de genade van Christus?
Wanneer ervaar je jezelf meer als slachtoffer dan als dader (of omgekeerd), en wat betekent het dat Christus onze ‘arts’ is?
Welke concrete stappen kunnen wij als gemeente zetten om een oefenplaats van liefde te zijn die ons ‘ingeënt’ houdt tegen zelfgerichtheid?
Video nog niet beschikbaar
De video van deze kerkdienst wordt momenteel verwerkt en zal binnenkort beschikbaar zijn.
Inhoud gegenereerd met kunstmatige intelligentie
De samenvatting, afbeelding, napraat-vragen en andere tekstuele inhoud op deze pagina zijn grotendeels tot stand gekomen met behulp van kunstmatige intelligentie (AI).