Groeiende verwondering

Freddy Gerkema begint bij het alledaagse: één korrel graan die sterft in de aarde en veelvoudig vrucht draagt. Zelfs dat gewone brood is al een wonder van schepping en zorg.

Dan verschuift het naar het meer: Jezus dankt, breekt en blijft uitdelen tot duizenden verzadigd zijn. Overvloed uit Zijn handen, zonder schaarste. Mensen willen Hem meteen koning maken, maar Jezus wijst een diepere weg.

In de synagoge klinkt het radicaal: “Ik ben het brood dat leven geeft.” Niet alleen brood regelen, maar Zelf brood zijn. Wie Hem eet en Zijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven. Harde woorden, maar vol Geest en leven. Petrus zegt het treffend: bij U zijn woorden van eeuwig leven.

Ik ben het brood dat leven geeft. Wie van dit brood eet, zal leven tot in eeuwigheid.

Daarmee komt het avondmaal dichtbij. Niet onze prestatie, maar ontvangen wat Hij geeft: Neem, eet. In brood en wijn proeven we de weg van Jezus die tot aan het kruis ging en ons verbindt met Gods eeuwige leven. Wie Hem heeft, heeft genoeg—ook midden in vragen, drukte en sterfelijkheid.

De oproep is eenvoudig en diep: vertrouw je toe aan Christus, het levende brood. Laat Zijn leven in jou werken, vandaag en met het oog op de dag die komt.