Handelingen 20; Efeziërs 4 (verwijzingen naar Matteüs)

Ondergedompeld in de volheid van God (doop en eenheid)

In deze preek verkent Freddy Gerkema de beeldspraak van dompeling: gedoopt worden in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest betekent ondergedompeld worden in de volheid van God. Hij begint met een vroegchristelijke bron (de Didaché) die praktische doopinstructies geeft en legt de link met Matteüs en Efeziërs 4, waar het 'één' van Geest, Heer, geloof en doop centraal staat. Gerkema benadrukt dat die eenheid geen abstract dogma is maar een concrete verbintenis die mensen en kerken kan verbinden, ondanks verschillende dooppraktijken. Verder pleit hij dat Bijbellezen, liederen en gebed niet alleen analytisch moeten zijn; soms ontvangen we de Schrift beter als we ons erin laten onderdompelen — alsof we in een warm bad stappen — en zo Gods volheid proeven. Hij noemt voorbeelden: natuur, muziek, psalmen en persoonlijke momenten waarin de Geest onverwacht mensen raakt. De zondag ziet hij als een collectieve dompeling die ons ondersteunt in het geloofsleven en ons helpt het 'wij' van de gemeente te ervaren. De preek sluit met Efeziërs 3 als gebed dat gelovigen vervuld mogen raken van de volheid van God.

• 

  Wat betekent het voor jou persoonlijk om 'ondergedompeld te worden in de volheid van God' tijdens Bijbellezen of gemeentezang?

• 

  Op welke manieren ervaar je gezamenlijkheid (één lichaam, één Geest) in onze gemeente, ondanks verschillen in traditie of dooppraktijk?

• 

  Wanneer raak je eerder analytisch: wanneer lees je theologie of als je je juist laat onderdompelen? Wat helpt je om beide in balans te houden?